بی کفایتی مزمن موالیزاده، ساختار اجرایی خوزستان را با متاستاز مدیریتی مواجه ساخته/ارتزاقِ چماقداران مجازی و شِیههکِش های مدیران، نان زدن در خون مردم مظلوم خوزستان است
در یکسال گذشته، ناتوانی استاندار خوزستان آنقدر موجب تنزل انتظارات جامعه خوزستانی شده؛ که اگر استاندار در این برهه، به همین اندازه که در جهت اخذ تصمیم به موقع و صحیح در رابطه با تعطیلی های مرتبط با آلودگی هوا اقدام کند، باز هم مردم خدا را شاکر خواهند بود!
اما متأسفانه تجربه نشان داده که محمدرضا موالی زاده حتی از مدیریت این موضوع پیش پا افتاده هم عاجز بوده و دچار یک بی کفایتی مزمن است!
کمتر از یک سال پیش مجری شبکه سه سیما در گفت و گو با استاندار خوزستان، وقتی که با زبان بازی های موالی زاده مواجه شد و فهمید که وی فقط در حالِ کلمهبازی و فرار از پاسخگویی است و هیچ برنامه ای برای رفع آلودگی هوا ندارد، کلافه شد و اظهارات وی را “ایشالا ماشالا گفتن های بی فایده” دانست.
در گفت و گوی یاد شده، موالی زاده طبق معمول با طلبکاری رفتار کرد و به جای پاسخ به افکار عمومی، به قهر طفیلانه دست زد.
خوشمزگی ماجرا این است که در پی قهر استاندار خوزستان، بلافاصله خیلِ مواجب بگیرانِ مجازی، در شبکه های اجتماعی، هوسه و یزله و پایکوبی به راه انداختند و به حمایت از آن رفتار زشت پرداختند!
پایکوبی هایی که امروزه دودش در چشم و گلو و ریه خانواده و فرزندان همان اجیر شدگان مجازی نیز می رود و در جامعه خوزستانی رویشان سیاه تر از گذشته شده است.
در همین رابطه، چند ماه پیش بود که موالی زاده در راستای اقدامات نمایشی و ایشالا ماشالایی خود، اقدام به عکس انداختن با هواپیمای آبپاش کرد؛ و دوباره لشکری از مزدوران مجازی به شیهه کشیدن در سوشال مدیا پرداختند و گفتند که در تاریخ بشریت، این اولین استاندار منظومه شمسی است که با هواپیمای آبپاش عکس انداخته؛ و این است دستاورد بزرگ دولت چهاردهم!
جالب اینکه آن رفتار نمایشی استاندار خوزستان در حالی انجام شد که معاون اداره کل محیط زیست خوزستان در گفت و گویی استفاده از هواپیمای آبپاش برای خاموش کردن آتش و رفع آلودگی هوایی خوزستان را بی اثر و برای تحت تاثیر قرار دادن جامعه (بخوانید نمایشی) دانست!
جالب است که بدانید، اواخر تابستان گذشته که استاندار خوزستان برای ارائه توضیحاتی به هیئت دولت فراخوانده شده بود؛ معاون رئیسجمهور از موالی زاده درباره آلودگی هوای خوزستان می پرسد و جویای اقدامات و برنامه استانداری برای رفع آن می شود. استاندار خوزستان نیز به خاطر علاقه وافر به عکس انداختن با آبپاش هوایی، بدون ارائه برنامه و گزارش اقدامات، درخواست هواپیمای آبپاش می کند! معاون رئیسجمهور با تعجب به موالیزاده می گوید: “این همه راه آمده ای و به جای اینکه بگویی چکار کرده ای و چه طرح و برنامه ای آورده ای برای حل مشکل؛ هواپیمای آبپاش می خواهی؟! هواپیما را که با تلفن هم می شود درخواست داد!”(نقل به مضمون)
به نظر نویسنده، سوءمدیریت و بی برنامگی موالی زاده آنقدر از حد گذشته که به سطح بی کفایتی مزمن رسیده و ساختار مدیریت اجرایی را با متاستاز مواجه کرده است. آنقدر مزمن، که این مدیر نمایشی با اینکه دارای مدرک پزشکی می باشد، حتی نمی تواند تشخیص دهد که ریه دختر نوجوانی که در پایه دهم (متوسطه دوم) تحصیل می کند؛ با ریه یک نوجوان محصل در پایه نهم(متوسطه اول) تفاوتی ندارد؛ و ریسک ابتلای آنها به بیماری در هوای شدیدا ناسالم خوزستان (با شاخص ۱۵۰ الی ۶۰۰) به یک اندازه است؛ و در اقدامی محیرالعقول، در این شرایط سوپر بحرانی و آلودگی شدید هوایی، دانش آموزان متوسطه دوم را واجد شرایط حضور در مدرسه
می داند!
در حالی که برعکس موالی زاده، مردم خوزستان درک کاملی از این ماجرا دارند و پرسشی اعتراضی را طرح کرده و در شبکههای اجتماعی می نویسند: “مگر دانش آموزان متوسط دوم، کارمندان و دانشجویان ریه فلزی دارند؟”.
هر چند، همانطور که شهروندان خوزستانی در شبکه های اجتماعی شاهد هستند؛ برای همین بی کفایتی مزمن استانداری که حتی از فهم موضوع بدیهی فوق الذکر هم عاجز است، عده ای اجیر شده و چماقدار با ظاهر و اسمِ خبرنگار، کنشگر اجتماعی_سیاسی و یا فعال محیط زیستی یا در حال مدیحه سرایی برای وی هستند؛ و یا اینکه تلاش می کنند با انحراف افکار عمومی و سوق دادن تقصیر آلودگی به سمت این و آن و یا طرح مباحث فرعی مثل شهرداری و چقال و بقال، انجام ماموریت کنند و گزارش کار برای دریافتی های حقارت آمیز خود دست و پا کنند.
دریافتی هایی که می توان آن را به نان زدن در خون مردم تشبیه کرد؛ و به قول قدیمی ها اینگونه ارتزاق ها از خون کَلب هم ناپاک تر است.